বাহাদুৰৰ পৰা ৰাভা হোৱা ঠুলুৱে বিৰজাক এৰি কিয় যায় নেপাললৈ?

আজাৰাঃ জন্মভূমিক কোনেনো পাহৰিব পাৰে? জন্মভূমিৰ প্ৰতি টান কাৰনো নাই? সাত সাগৰ তেৰ নদী পাৰ হ’লেও শৰীৰৰ ধমনীত থাকি যায় জন্মভূমিৰ প্ৰতি ভালপোৱা৷ জন্মভূমিৰ বায়ু-পানী-মাটি-মানুহ কাৰনো আপোন নহয়? জন্মভূমিৰ সৈতে প্ৰত্যেকগৰাকী লোকৰে থাকে এৰাব নোৱৰা এক গভীৰ সম্পৰ্ক৷ 

ঠুলুৰো আছে জন্মভূমিৰ প্ৰতি অযুত ভালপোৱা৷ ঠুলুই নিজ জন্মভূমিক মাতৃৰ সৈতে তুলনা কৰে৷ জন্মভূমিৰ আপোন মানুহৰ সৈতে বিলীন হ’ব খোজে ঠুলুৱে৷ আপোন মানুহক আলিংগন কৰি আপোন পাহৰা হ’ব থোজে ঠুলুৱে৷ শৈশৱৰ পঢ়াশালি, গছ-গছনি, চৰাই-চিৰিকতি, শৈশৱৰ সমনীয়াক আজিও ঠুলুৰ বৰকৈ মনত পৰে৷ শৈশৱৰ কথা মনলৈ আহিলে বুকুখন ৰাই-জাই কৰে ঠুলুৰ৷ ঠুলুই থাকিব নোৱাৰা হয়৷ কাকনো ক’ব মনৰ কথা৷ জন্মভূমিৰ কথা ভাবি আৱেগিক হৈ পৰা ঠুলুৱে নীৰৱে চকুলো টুকি হৃদয়ৰ নিভৃত কোণত আজিও সযতনে ৰাখিছে জন্মভূমিৰ স্মৃতিবোৰ৷