গৌৰিসাগৰঃ খাটিখোৱা, দৰিদ্ৰ, শ্ৰমিক তথা সমাজৰ অৱহেলিত-বঞ্চিত লোকসকলে জীৱন সংগ্ৰামেৰে জীয়াই থাকিব লগা হয়৷ বিশেষকৈ দিব্যাংগসকলে আনৰ সহায়ত জীয়াই থাকিব লগা হয়৷ একাংশ দিব্যাংগ লোকে আনৰ সহায় নোলোৱাকৈ জীয়াই থাকে যদিও বেছি সংখ্যাক দিব্যাংগই অনাথ আশ্ৰমত থাকিব লগা হয়৷ অসহায় দুখৰ জীৱন কটাব লগা হয়৷
তেওলোকক বঞ্চিত হয় সচা মৰমৰ পৰা৷ অদম্য সাহস থাকিও তেওঁলোকে অকলশৰীয়া হ’ব লগা হয়৷ তেওলোক সংগী বিহীন হৈ পৰে৷ বেদনাত চকুলো টুকি অকলশৰীয়া দিন অতিবাহিত কৰে৷ দুই এজনে অতি কষ্টৰে আৰোহণ কৰে পথ৷ আলোকসন্ধানী যাত্ৰা কৰিবলৈ পথ বিছাৰি থাকে যদিওঁ পোহৰ খেদি আগবাঢ়ি যোৱাৰ ইচ্ছা কৰে তথাপিওঁ সপোনবোৰ মৰহি যায়৷