লংকাঃ মুৰৰ ঘাম মাটীত পেলাই দিনৰ দিনটো সুৰুযটো মুৰত লৈ খেতিয়কে খেতি কৰে। আনন্দত খেতি চপায়। কিন্তু শেষত যেতিয়া সেই খাদ্যশস্য বজাৰ পায়গৈ, তেতিয়া পানীৰ দামতে বিক্ৰী কৰি দিবলগা হয় সেই খাদ্যশস্য।
পাইকাৰী খাদ্যশস্য, পাচলি, ফল-মূল আদি বজাৰত পানীৰ দামত এনেদৰে বিক্ৰী কৰি দিবলগা হোৱাত মুৰে-কপালে হাত দিবলগীয়া হৈছে বৰ্তমান অসমৰ ক্ষুদ্ৰ খেতিয়কসকলে। কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূল্য আৰু আনুষাংগিক ব্যয়খিনিও লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নোহোৱাৰ কৃষকে উচিত মূল্যতো বাদেই, বৰঞ্চ লোকচানৰ সমুখীন হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।