দৰিদ্ৰৰ বাবে ৰোগ মানেই বৰবিহ, মানুহক ভাল পোৱা মানুহৰ সহায় লাগে ৰূপজ্যোতিক

newsnextone.com | ছৈখোৱাঃ দৰিদ্ৰৰ বাবে সকলো ৰোগেই বৰবিহ সদৃশ৷ কোনোমতে টানিটুনি দুবেলাৰ দুমুঠিৰ যোগাৰ কৰিব পাৰি, কিন্তু যদি পৰিয়ালৰ কোনো সদস্য ৰোগত আক্ৰান্ত হয়, তেন্তে পৰিয়াললৈ নামি আহে ঘোৰ অমানিশা৷ সেই কথা বহুবাৰ বহুজনৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰমাণ হৈছে৷ অসম মুলুকত দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ কোনো সদস্যৰ সাধাৰণ ৰোগ হ’লে কেনে ধৰণৰ পৰিস্থিতি হয় সেই কথা নতুনকৈ বুজাই কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাথাকে৷ 

কেন্দ্ৰ-ৰাজ্য চৰকাৰে গৰীৱৰ বাবে কোটি কোটি টকা খৰছ কৰি চিকিৎসালয় স্থাপন কৰে যদিও গৰীৱৰ বাবে সেয়া ফুটুকাৰ ফেন হৈ পৰে৷ বিশেষকৈ অসমৰ গ্ৰাম্য এলেকাৰ চিকিৎসা সেৱা এক প্ৰহসনহে মাথোন৷ গৰীৱক উপযুক্ত সেৱা আগবঢ়াবলৈ নাথাকে চিকিৎসক, দৰৱ তথা আন আন সুবিধা৷ ৰাজ্যৰ গ্ৰাম্য এলেকাত প্ৰতিখন চৰকাৰে চিকিৎসালয় স্থাপন কৰে যদিও সেয়া কেৱল এটা জকা হে মাথোন৷ মুঠৰ ওপৰত উপযুক্ত চিকিৎসা সেৱা বিচাৰি হায়ৰান হ’ব লগা হয় দৰিদ্ৰ পৰিয়াল৷
 
তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়াৰ এটি দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰো এতিয়া তেনে অৱস্থাৰ মাজেৰেই যুুঁজ দি পাৰ কৰিব লাগা হৈছে সময়৷ যোৱা ৭টা বছৰে বিচনাত যন্ত্ৰণাকাতৰ সময় পাৰ কৰিছে এগৰাকী অবলা নাৰীয়ে৷ যিগৰাকী নাৰীৰ সপোন আছিল নিজ ঘৰ খনৰ বাবে কিবা এটা কৰাৰ৷ দৰিদ্ৰ পৰিয়ালটোৰ বাবে উপাৰ্জনৰ মাধ্যম হ’ব খুজিছিল৷ জন্মৰ পৰাই দৰিদ্ৰতাক ওচৰৰ পৰা দেখা পোৱা যুৱতীগৰাকীয়ে পিতৃ-মাতৃক সুখত ৰাখিব বিচাৰিছিল৷ কিন্তু সকলো সপোন শেষ হৈ গ’ল পলকতে৷